“Kijk waar een kind vandaan komt”

Prestatiedruk. Veel ouders denken dat ze hun kind stimuleren, motiveren. Dat hun kind niet meedoet aan de ‘zesjescultuur’, die heerst in Nederland. Onbewust leggen zij daarmee een grote prestatiedruk op de schouders van het kind. Een druk die soms juist het tegenovergestelde bewerkstelligt.

Door: Jelle Honing, gepubliceerd in ‘De Bunschoter’ op 21 december 2018

Voetbalkampen van Sportivun bij SO Soest

Het is een veel te koude zaterdagochtend. De zanderige ondergrond – waar eigenlijk gras hoort te liggen – voelt als een met beton volgegoten speeltuin. De enige reden dat ik daar als guppy op het voetbalveld sta, is om te scoren. Dan krijg ik namelijk een welverdiend broodje kroket van mijn vader. Als kleine jongen voetbalde ik om te scoren. Enerzijds zat deze drang om te winnen en de beste te zijn altijd al in me, maar die drang werd ook gevoed door de beloning die op dit gedrag stond. Mijn vader bedoelde het goed. Hij wilde dat ik het maximale zou geven. Maar het zorgde er tegelijkertijd voor dat ik chagrijnig was na een met 6-0 gewonnen wedstrijd, simpelweg omdat ik niet had gescoord.

Prestatiedruk
Mijn eigen situatie is een simpel voorbeeld van hoe motivatie kan omslaan in prestatiedruk. Iets kleins als een broodje kroket na de wedstrijd was voor mij genoeg om alleen maar aan scoren te denken. Het bijzondere is dat ik na iedere wedstrijd sowieso een broodje kreeg; of ik nu had gescoord of niet. Toch werkte de beloning voor scoren door in mijn handelen. “Want misschien krijg ik dan wel twee broodjes als ik scoor”, dacht ik toen. Ik geef dit voorbeeld, omdat ik, als gymdocent en iemand die constant bezig is met sportende kinderen, merk dat er tegenwoordig nog steeds een heleboel kinderen zijn die eenzelfde prestatiedruk ervaren.

Haalt een kind net een onvoldoende voor gym, rekenen of taal, dan is dat natuurlijk niet goed genoeg. Als dit kind een paar toetsen later, na keihard werken, ineens een voldoende haalt, dan is dat een geweldig resultaat. In plaats van complimenteren, benadrukken sommige ouders echter dat het de eerste stap is naar een ruim voldoende of goed. En weg is het goede gevoel over die voldoende. Het is goed om kinderen te motiveren om het maximale uit zichzelf te halen, maar als dit een voldoende is op school of alleen een assist in een voetbalwedstrijd, dan moet dat ook gevierd worden. Kijk waar een kind vandaan komt, is mijn boodschap. Alleen dan is het mogelijk om het kind op de juiste manier te motiveren. We moeten af van de ‘zesjescultuur’ in Nederland, maar als een zes het maximale resultaat is, dan vieren we dat!

Jelle Honing
Jonathan Frinking
Sjohn van Gulik
Leonie Ebbes
Uitvoeringsteam sportbeleid gemeente Bunschoten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *